.... ส่งท้าย Tenchi muyo

posted on 26 Apr 2014 09:57 by waroonh
ที่ โพสไปคือ เล่ม สาม Washu ตอนที่ หายสาบสูญไปจากระบบ
และเป็นตอนที่ สวยที่สุด ตอนหนึ่ง ของทั้งเรื่องนี้
 
ในตอนนี้ ถ้านับ เล่มที่คนเขียน เขียนเป็นภาษาอังกฤษ และ ภาษาไทย
รวมกับฉบับของชาวรัสเซีย เดินที่เขียมเล่ม สามค่อนข้างละเอียด
ก็ไม่มีอะไรติดค้าง สำหรับเรื่องนี้อีกต่อไป
 
สำหรับ เรื่องราวของ GXP ที่เป็น เรื่องซ่อนของในช่วง หกพันปีก่อน ova1
คงต้องอาศัย นักอ่านรุ่นใหม่ ให้ได้ ติดตามเนื้อเรื่องกันต่อไป ว่าจะสิ้นสุดที่ใหน
 
ตามนั้น
คนเขียน
20140426

[tenchi] Book 03 : Washu : Memorial of Snow

posted on 26 Apr 2014 09:54 by waroonh


the Memorial of Snow

==============================================
บริเวณห้องกินข้าว ของบ้าน masaki จะมีประตู ประหลาด อยู่ประตูนึง
ที่แปะไว้ ตรงบันไดขึ้นชั้นสอง .. ประตูทำด้วยไม้ เหมือนประตูทั่วๆไป

แต่.. โครงสร้างของมัน แปลกประหลาดมาก เพราะเมื่อเปิดประตูออกมา ก็เหมือนจะ
มีบันไดเดินลงไปที่ชั้นใต้ดิน ลึกลงไปแค่ราวๆ 1 เมตร จากพื้น เท่านั้น เป็นประตูที่
ให้ความรู้สึกธรรมดา แต่แปลกมากๆ

อ๊ะ อันนี้ กะอันนั้นของ คุณปู่ ...

ตอนนี้ กาเดี้ยนไม้ สองตัวของ aeka ตั้งอยู่หน้าบ้านเอาไว้ใช้รับ ไปรษณีย์
แต่คนที่ มานั่งดูว่า ฉบับใหนของใครก็ยังคงเป็น sasami อยู่เหมือนเดิม
ซึ่งหลังจากเรียงจดหมายแล้วก็จะมีของ tenchi และ katsuhito
ซึ่งเป็นดูแลศาลเจ้าด้านบน เป็นหลักๆ ซึ่งก็ไม่แปลก คงไม่มีมนุษย์หน้าใหน
ส่ง จดหมายทางไปรษณีย์โลก ให้ พวก sasami แน่

(ตอนนี้ ออกปี 1998-1999 ตอนนั้น ยังไม่มีใครรู้ว่า รอบๆบ้าน เต็มไปด้วย มนุษย์ต่างดาว)
 
แล้วก็มีมาจนได้ มีจดหมายที่ดูธรรมดา แต่ประหลาดฉบับนึง ดันจ่าหน้าซอง ถึง washu
(hakubi washu) หลังจากที่ พยายามขยี้ตา ดูที่อยู่ในจดหมายอีกที ที่อยู่กับชื่อ ตรงเป๊ะ
ส่งหา washu ที่บ้าน masaki จริงๆ นั่นแหละ แต่เขียนชื่อเมืองผิด ..
ยังไงจดหมายก็ ดันมาส่งถูกนะเออ

ตอนที่พลิกหน้าพลิกหลังจดหมาย พยายามอ่าน ryo - ohki ในร่างเด็ก ที่นั่งเงียบๆอยู่ข้างๆ
ก็ร้องเหมียวถือเป้รูปแครอท เตรียมพร้อม จะส่งเอกสารให้ katsuhito ที่ศาลเจ้าด้านบนตาม
หน้าที่หลังจากที่ sasami แยกจดหมายแล้ว

sasami เลยให้ จดหมายของ katsuhito ใส่กระเป๋าเป้ของ ryo ohki แต่ก่อนที่ ryo ohki
จะวิ่งร่าเริงออกไปส่งจดหมาย ที่เก็บไว้กับตัวราวกับของสำคัญ ให้ บนเขาซึ่ง ก็ตามปรกติ
ของ ryo ohki ที่อยากทำไรเพื่อช่วยงานบ้านบ้าง
....  (แล้วอีก สามคนหล่ะ .. ?)

เหมียว ? ryo ohki มองไปที่จดหมายในมือ sasami

อันนี้ไม่ได้นะ ryo จัง อันนี้ของ พี่ washu เค้านะ

จริงๆหลังจาก ส่งจดหมายให้ katsuhito ผ่าน ryo ohki แล้ว sasami ก็จะเดินเอาจดหมาย
ไปวางไว้บน โต๊ะของ tenchi บนชั้นสาม แต่หลังจากที่งงๆ แป๊บนึง ก็หัวเราะเอง เออเองว่า
ก็เอาไปส่งเองก็สิ้นเรื่อง เพราะยังไงส่งเสร็จ กลับมา ประตูไปห้อง washu อยู่ด้านหน้านี่เอง

หลังจากที่คิดได้ก็เดินไปชั้นสาม เจอ ryoko เอา การ์ตูนของ nobuyuki มานอนอ่านหน้าห้อง
tenchi ตรงที่มีหมอนแครอท เยอะๆ อย่างเอาเป็นเอาตาย เพราะ คราวที่แล้ว อัดซีรี่ไป 17 เล่ม
คิดว่า ได้ผลพอใช้ได้คราวนี้จัดหนัก ซี่รี่ 20 เล่ม อย่างขมักเขม่น

อ๊ะ พี่ ryoko

ฮาโยะ .. ryoko ทักแบบไม่มองมาทาง sasami เลย ยังอ่านอัดต่อไปอยู่ แบบน้ำหูน้ำตาไหล
พรากๆเพราะ ตอนนี้เป็นตอนที่หลังรวมร่างกับ zero แล้ว มีความรู้สึกเหมือนคนธรรมดา
แต่ sasami ไม่ค่อยได้สังเกตเรื่องพวกนี้เท่าไหร่ นึกว่า การ์ตูนเรื่องนี้ วาดดี เฉยๆ

แล้ว ryoko ก็นึกสนุกที่จะเอา หมอนแครอท ฟาด sasami เล่น แต่วืดตอนที่ sasami เอา
จดหมายเข้าไปวางหลังจากออกมา ทั้งสองคนฟาดหมอนใส่กันจนฝุ่นฟุ้ง แล้ว sasami ก็เอา
หมอนไปตากแดด ซึ่งทำประจำทุกวันเพราะหลังตากแดดแล้ว หมอนจะนุ่มน่ากอดมาก
ryo ohki ก็ชอบ หมอนแบบนั้น

ซึ่งหลังจากทำอะไรต่อมิอะไรเสร็จ ryo ohki ก็กลับมาบ้านนั่งรอ แถวๆ ห้องกินข้าวร่วมๆ
สิบนาทีแต่พอ sasami เดินมาเจอ ryo ohki อีกที ก็กลับมาร่าง แมวกระต่าย เหมือนเดิม
(หลังจาก รวมกับ masu นี่ก็ผ่านมาหลายเดือนแล้ว)
ryo ohki แปลงร่างเป็นเด็ก เมื่อเจอ sasami

ไปส่งจดหมายให้ พี่ washu ด้วยกันมั้ย ryo จัง

เหมียว !

แล้วทั้งสองคนก็เดินจูงมือกัน เปิดประตูเดินเข้าห้องของ washu ไปเพื่อส่ง จดหมายแค่
ฉบับเดียวนี่แหละ

ในประตูประหลาดๆ ที่มีบานประตูไม้ ธรรมดาๆ นี้เมื่อเปิดประตูเข้าไป จะเจอประตูอีกอัน
เหมือนไร้ประโยชน์มากๆ ที่จะมีห้องแคบๆ เดินลงบันไดลงไป เมตรเดียว แล้วมีประตูอีกอัน
แต่ประตูบ้าๆนี่ ก็สร้างโดยอัจฉริยะอันดับ 1 ของจักรวาล ที่จะเปิดออกไปสู่ ห้องทดลองอันกว้าง
ขวางของ washu ที่ washu ใช้ทำการทดลอง สารพัดสารพันธ์

พี่ washu คะ

ยังเช้าอยู่เลย กินข้าวกลางวันแล้วเหลอจ๊ะ .. เอ๊ะหรือว่า มาเพราะเรื่องอื่นเนี่ย ?
washu พูดทั้งๆที่ยัง key data ใส่ terminal แบบไม่หันมามอง sasami เลย

เหมือนมีจดหมาย ส่งมาหา พี่ washu ค่ะ...

หืม... จดหมาย.. ของชั้นเนี่ยนะ ? washu พูดแบบแปลกใจ ละมือจาก keyboard หันหน้ากลับมา
แล้วพูดว่า

จริงๆชั้นก็ไม่รู้จักใคร ที่จะส่งจดหมาย มาหาจาก บนโลกเลยนะ .. แต่ ?

เมื่อมองไปที่จดหมาย ที่เขียนชื่อเมืองผิด แต่ยังไงก็เหอะ ใครมันเป็นคนเขียนจดหมาย style โลก
มนุษย์ส่งมาหาเราได้หล่ะเนี่ย (คนบนโลกที่รู้ว่ามี washu อยู่ เนี่ย เอานิ้วมือนับคนได้เลย)
หลังจากมองดูจดหมายดีๆ ตัวหนังสือที่เขียนนั้น เขียนบรรจงมากๆ เหมือนตัวพิมพ์ และ ชื่อคนส่ง
คือ masaki kasumi ... แหงหล่ะชื่อของชาว jurai แน่นอน แต่ ...

masaki kasumi นี่ใคร ?

อ๊ออ kasumi นี่คือ แม่ของ taro ค่า.. พี่ washu

ความทรงจำทั้งหมดก็เหมือนแว๊บกลับมาหา washu เรื่อง taro ที่มา อยู่ที่บ้าน masaki เมื่อหลาย
เดือนก่อน

แม่ของ เด็กคนนั้นเองหลอกเหลอเนี่ย ...

สงสัยจะส่งจดหมายมาขอบคุณมั๊งคะ..

ในขณะเดียวกัน ryo ohki ที่ได้ยินชื่อ taro ก็แปลงร่างกลับเป็นแมวกระต่ายแล้ว
กระโจนเกาะหลัง (ปีนขึ้นไปแถวๆหลังคอ) ของ sasami ส่งเสียงขู่ ฮื่อแฮ่
 
sasami ยืนยิ้ม พยายาม ปลอบ
ไม่เป็นไรนะจ๊ะ ryo ohki

แล้ว ryo ohki ก็ปีนออกมาแถวไหล่เงียบๆ กระโจนลงพื้น แปลงร่างกลับเป็นร่างเด็ก
โดยมี washu มองดูแล้วยิ้มๆ อยู่ข้างๆ

ขอบคุณสำหรับจดหมายนะจ๊ะ sasami จัง ไว้เดี๋ยวจะค่อยๆอ่านนะ

ถึง sasami อยากรู้เหมือนกันว่า เขียนว่ายังไง ไอ้จดหมายประหลาดนี่
แต่จ่าหน้าซองถึง washu ก็คงจะไปอ่าน เฉยๆ หรือยืนรออ่านต่อ ก็คงไม่ได้

แล้ว ถึงเวลากินข้าวเที่ยง จะมาเรียกใหม่นะคะ
ว่าแล้วก็ จูงมือ ryo ohki เดินออก แต่.. ryo ohki ไม่เดิน..
เป็นอะไรไปจ๊ะ ryo จัง ?

washu เห็นแล้วก็ เดินเข้าไปลูบหัว ryo ohki ช้าๆ

ขอบใจมากนะจ๊ะ ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงแล้วนะ

เหมียววว

ว่าแล้ว ryo ohki กับ sasami ก็จูงมือกัน ค่อยๆเดินเข้าประตู เพื่อกลับบ้าน แล้วประตูก็เลือน
หายไปหลังจากที่แน่ใจว่าสองคนออกไปจากอีกประตูนึงแล้ว washu ก็นิ่งอยู่พักใหญ่ๆ
ทุกอย่างเงียบสนิท ไม่มีเสียง หรือการเคลื่อนไหวอะไรทั้งนั้น

....................

แล้วอยู่ดีๆ ประตูบานเดิม ก็โผล่ออกมา แล้วก็เปิดออกเอง (ไม่มีเสียงเปิดประตูอะไรทั้งนั้น
เปิดออกมาเองดื้อๆเลย) แต่ไม่ได้เปิดแล้วเชื่อมต่อกับบ้าน masaki แต่กลับเป็น สวนป่าโปร่ง
ขนาดมหึมา มีสายลมพัดเข้ามา จนผมของ washuปลิวช้าๆ ตามสายลม

washu เดินเข้าไปในประตูนั้น เมื่อก้าวเข้าไป พื้นของอีกฝั่งต่ำกว่าพื้นห้องหลาย centimeters
พอสมควรเหมือนกัน washu ไม่ได้เดินแล้วตกลงไป แต่ก้าวบนอากาศ เหมือนลอยได้
 ลงสู่พื้นดินอย่างนุ่มนวล

ใช่ ! จริงๆคือ washu เหาะได้ เหมือนๆ ryoko นั่นแหละ จริงไม่มีเหตุผลที่จะต้องเดินด้วย
ซ้ำ แต่ washu ก็ไม่ค่อยได้ใช้ ความสามารถนี้ เวลาที่อยู่บ้าน masaki โดยเฉพาะเวลาที่อยู่
ต่อหน้า tenchi ไม่มีเหตุผลอะไรเป็นพิเศษ เช่น อยากเดินออกกำลังกาย ?
 
ถ้า ท่าน tenchi เห็น บินแบบนี้ คงจะตกใจแน่เลย

washu บินผ่านป่าโปร่งๆ คิดไป หัวเราะไป สถานที่ๆเธอจะไปในวันนี้ ถ้าเดินจะใช้เวลา
ค่อนข้างมาก แล้วก็ เธออยากจะประหยัดเวลานิดหน่อยเพื่ออ่าน จดหมายประหลาดนั่น
ในที่สุด washu ก็บินไปอีกหลาย กิโลเมตร เพื่อไปที่ ตึกๆเล็กๆ หลังหนึ่งที่ตั้งอยู่กลาง
ผืนป่านั่นอย่างช้าๆ

เมื่อบินถึง ภายนอกตึก ประตูตึกก็เปิดเองเหมือนกับประตูในห้องทดลองของ washu
เมื่อ washu บินเข้าไป ประตูก็ปิดลง .. สภาพแวดล้อมต่างๆ เปลี่ยนไปแบบฉับพลัน

เหมือนเป็นห้องที่แปลกมาก ไม่มีหน้าต่าง ไม่มีผนัง ไม่มีแม้แต่พื้น แล้วก็มืดสนิท 
เมื่อสายตาค่อยๆปรับตัวเข้ากับ ความมืดสนิทนั่น ... ก็จะเห็น ดาวเคราะห์ เรียงกันอยู่ 5 ดวง
ใช่แล้ว นี่ออกมาใน อวกาศแล้วหล่ะ !

จริงๆ แล้วที่เป็นผืนป่าโปร่งนั้น เป็นสถานีอวกาศส่วนตัว ขนาดมหึมา ของ washu
ที่ตั้งอยู่ในระบบสุริยะหนึ่ง เพื่อการทดลองที่แสนบ้าคลั่ง 5 ดาวเคราะ ที่มีคุณสมบัติต่างกัน
และ สถานนีอวกาศ ขนาดมหึมา นั่นคือ ห้องทดลองของ washu ที่ต่อเชื่อมกับบ้าน masaki
ตลอดเวลา (ใช้พลังงานทิ้งๆ ขว้างๆ ไปขนาดใหน ถึงทำ gate ข้าม star cluster ได้หล่ะนั่น...)

ดาวหนึ่งในห้าดวงนั้น มีขนาดค่อนข้างใหญ่ และ washu ใช้เครื่องมือต่างๆ ปรับสภาพ
ทำให้เหมือนกันกับ ดาวบ้านเก่าของ washu ที่เคยอาศัยอยู่ เมื่อนานมาแล้ว
หลังจากออกมาจากสถานีอวกาศ อีก 1 ชั่วโมงต่อ มา washu ก็มาถึง สถานที่ๆ
ดูเหมือนห้องทดลองเก่าๆบนดาวดวงที่ว่านี้

หลังจากทิ้งตัวลงบนเก้าอี้ แข็งๆเก่าๆ ซึ่ง washu มักจะมาที่นี่เพื่อ คิดเรื่องจริงจังเงียบๆ คนเดียว
ตลอด 20,000 ปีที่ผ่านมานี้ เหมือนจะยาวนานไม่มีที่สิ้นสุด แต่ ทุกอย่างก็เรียงประดับอยู่ในห้องๆ
นี้เสื้อผ้า ชุดเครื่องแบบเก่า ของใช้เก่า กรอบรูปที่มีภาพถ่ายเก่าๆ ที่เธอถ่ายกับทุกคน ยังถูกเก็บ
เอาไว้ อย่างดี

กรอบรูป เป็นภาพของเด็กผู้ชายตัวเล็กๆ คนหนึ่ง มองไม่ชัดเพราะกระจก สะท้อนภาพของ washu
washu มองไปที่ภาพ มุมของภาพถ่ายราวกับว่า เด็กคนนี้มองมาที่ washu

ฮื้ออ ... นั่นซินะ ... ชั้น ....

washu จมลึกลงไปในความทรงจำ เป็นภาพอริยบทส่วนตัว ที่คงจะให้ใครมาเห็นไม่ได้
แล้วอยู่ดีๆ washu ก็รู้สึกตัว

อ๊ะ ไม่ได้ ๆ นี่ไม่ใช่เวลามาทำ แบบนี้นี่นะ

(ที่พูดกับ tenchi ใน ova2 - ch8 ตอน taro นั่นเอาจริง แต่ตบมุขชิ่งออก)

ในใจของ washu คิดว่า ยังไม่ใช่เวลาที่ จะคบหาจริงจังกับ tenchi มีอย่างอื่นให้คิดอีกมาก
ทั้ง aeka ทั้ง sasami แล้วก็ mihoshi ... หรือ อาจจะ ryo ohki ก็คงจะคิดแบบเดียวกันด้วย ...
ละมั้ง ? ส่วน ryoko นี่เอาจริงออกหน้าไปมาก ยกให้คนนึง

washu หมุนไปหมุนมา บนเก้าอี้เก่าๆนั่น แล้วก็เอา เครื่องเขียนมาค่อยๆแกะ จดหมายออก

จดหมายเขียนด้วย คำพูด politic หลายจุด พยายามเลี่ยงประเด็นว่า ทำไม ถึงเอา taro
มายัดใส่บ้าน masaki ดื้อๆ อ่านแล้ว ก็ชวนให้นึกถึง report format แบบหนึ่งของ
galaxy academy แถมลงท้าย PS ไว้อีกว่า " ขอความกรุณาให้เก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับ "
ทิ้งท้ายอีกต่างหาก
 
หลังอ่านจบ washu ก็มองรูปภาพครอบครัว เก่าๆ ที่วางไว้บนโต๊ะ มองเสื้อผ้า เครื่องใช้
คิดย้อนอดีตไปเรื่อยๆ

... อือ ดีจังเลยนะ ตอนนั้น...

ไม่นาน sasami ก็เคาะประตู เรียก

พี่ washu ค้า ข้าวเสร็จแล้วค่า

จ้า จะไปเดี๋ยวนี้แหละ ..

ก็อย่างที่เขียนไป จริงๆแล้วห้องทดลองกว้างมากๆ แต่โดยปรกติแล้วส่วนมาก washu จะ
อยู่ในห้องที่ สถานีอวกาศที่เห็นกันจนชินตานั่นแหละ ถ้าเปลี่ยนสถานที่ประตู warp ก็จะ ตาม
ตำแหน่งของ washu ไปด้วย เหมือน intercom ซึ่งก็สะดวกดี แต่บางครั้ง ก็สร้างปัญหา เหมือนกัน
โดยเฉพาะ mihoshi ซึ่งมี สถาณะพิเศษติดตัวมา ตามสายเลือดของตระกูล kuramitsu ที่ชอบทำ
ให้ประตูที่ว่าเนี่ย ทำงานรวนระดับ เละเทะอยู่เป็นประจำ

(ตระกูลนี้ ความสามารถในการ warp ไปในสถานที่แปลกๆ เหมือนเอาประตู warp มาทำงานชน
กันสองตัว ผลลัพท์ คือ จะ warp ไปในที่แปลก ประหลาดๆเสมอ เช่น ปู่ของปู่ของ mihoshi
ก็ชอบ warp ไปเจออะไรแปลกๆ หรือ แม่ของ mihoshi ที่ชื่อ mitoto ก็ Warp ไป ถูพื้น
เก็บขยะ (ตำแหน่ง หัวหน้าพนักงาน คัดแยกขยะไป recycle ?) ให้กับ "หัวหน้าของศัตรู" ?
ของทั้ง Jurai และ Seniw